چهارشنبه بیست و پنجم فروردین ماه

اتحادیه باشگاهها در خواب!

فوتبال دولتی و حراج پولهای ‌صنعتی اساس ورزش ما را مختل کرده است. از فدراسیون و سازمان لیگ و اتحادیه باشگاهها هم کاری بر نمی آید.

آیا با این روند می توان آینده امیدوار بود؟ این روزها و با اوج گرفتن رفت و آمدهای‌فوتبالی در فصل نقل و انتقالات،بار دیگر شاهد تکاپوی دلالها هستیم. مدیران فوتبالی هم برای در امان ماندن از انتقادات‌هوادارانشان بی مطالعه در این وادی گام برداشته و‌چوب حراج به‌بیت المال زده اند تا‌ بازیکنان مورد نظر را با هر اهرمی شکار کنند. جدا‌ از بازار گرمی دلالها و واسطه ها و همراهی مدیران باشگاهها با آنها باید به چند نکته مهم اشاره داشت که مورد غفلت قرار گرفته است! اولین موضوع مهم در عقد قرارداد شتابزده با بازیکنان که‌ پرسپولیس و استقلال پیشقراول آن بودند،نادیده گرفتن‌تست های پزشکی و آزمایشات اولیه‌آمادگی جسمانی‌بود. متاسفانه محدودیت زمانی برای ارائه لیست به کنفدراسیون فوتبال آسیا بهانه خوبی بود تا از مهمترین فاکتور در بکارگیری نفرات جدید چشم‌پوشی شود. در گذشته شاهد بودیم بازیکنانی در لیست دو تیم سرخابی قرار گرفتند که بعدها‌ مشخص شد از ناحیه رباط صلیبی یا ستون فقرات دچار مشکل هستند. در روزهای گذشته نفرات کثیری که به دو تیم‌استقلال و پرسپولیس ملحق شدند،فرصتی برای تست‌پزشکی نداشتند. اگر‌ باشگاهی هم این شرایط را پیشنهاد می داد،طرف مقابل بلافاصله با افزایش مبلغ قرار داد آزمایشات پزشکی را هم منتفی می کرد! در واقع عدول از موضوعات اساسی پزشکی و حاتم بخشی مدیران در عقد قرارداد با بازیکنان درجه‌چندم از نکات مهمی بود که در این برهه به وضوح نادیده گرفته شد. از جمله مباحث مهم دیگر،بی توجهی اتحادیه باشگاهها در این آشفته بازار بود. گویی آنها هم‌در خواب بودند و مانند فدراسیون و سازمان لیگ ناظر این اوضاع اسف بار هستند. انتظار می رفت اتحادیه با ورود به این عرصه و هماهنگی با مدیران‌ باشگاهها از افزایش بی رویه مبالغ قراردادها جلوگیری می کرد! از جمله اقدامات تامل برانگیز مدیران،قراردادهای یک ساله با بازیکنان جوان و پیشنهاد قرارداد مدت دار با نفرات پا به سن گذاشته است. پرسپولیسی ها اگر قدری در قرارداد مهدی ترابی و پرداخت مطالبات او دقت می کردند، از پیوستن‌ترابی به فوتبال قطر به نحو‌چشمگیری منتفع می شدند. آنها سال گذشته پول بی حساب و کتاب به پای اوساگونا،استوکس و براندائو ریختند و در فصل جاری هم‌بدانند،محمد انصاری و ربیع خواه به دلیل پارگی رباط صلیبی و عمل جراحی متعدد دیگر آن نفرات قابل گذشته نخواهند بود. استقلالی ها هم دو فصل پیش مرتضی آقاخان را‌به‌خدمت گرفتند که بعدها مشخص شد آسیب دیدگی جدی دارد. داریوش شجاعیان وسیاوش یزدانی هم مدتها به دلیل آسیب دیدگی از میادین دور بودند. هزینه گزاف درمان و قرارداد آنها هم از بیت المال پرداخت شد ،بی آنکه آنها آثار مثبتی برای تیمشان داشته باشندو... اوضاع در تیمهای دیگر هم‌ خیلی روبراه نیست. مجموعه ابن وقایع از بی صاحبی و بی تدبیری در فوتبال حکایت دارد. باید با عزمی راسخ با این بی مبالاتی‌ها برخورد کرد. پسندیده نیست محمدبنا به دلیل امکانات محدود کشتی گیران مجبور به کناره گیری شود و مدال آوران‌جهانی در رشته های تکواندو،کاراته ،دوومیدانی،ووشو و ...از نبود امکانات اولیه‌در رنج باشند،اما در فوتبال این همه ریخت وپاش داشته باشیم!