چهارشنبه بیست و پنجم فروردین ماه

چگونه می توان الاهلی را برد؟

نمایش سینوسی استقلال برابر الشرطه و در ابهام گذاشتن شرایط صعود و عملکرد ۳ نماینده دیگر ما بر این نکته صحه گذاشت که تیمهای ما در تورنمنت های کوتاه مدت با مشکلات راهبردی مواجه هستند.

پرونده شهر خودرو در جام‌باشگاهها بسته شد ،سپاهان را هم باید به احتمال فراوان از گردونه خارج کرد. پرسپولیس تا حدی عملکرد بهتری نسبت به بقیه نمایندگان ایران دارد. در این میان عملکرد ضعیف و غیرمنتظره استقلال در مصاف با الشرطه همه را بهت زده کرد و کار صعود را به اما و اگرهای همیشگی و روز پایانی کشاند. پیشداورهای قبلی حکایت از آن داشت که استقلال به دلیل استراحت بیشتر و تمرینات یک هفته ای در دوحه شرایط بهتری نسبت به الشرطه دارد. از طرفی تیم عراقی در دیدار سنگین با الاهلی از لحاظ قوای جسمانی تحلیل رفته و استقلال این فرصت را یافته تا با آنالیز درست و دیدن نقاط ضعف و قوت‌حریف به تاکتیک مقابله گرایانه متوسل شود. نمایش عجیب استقلال در وقت نخست‌خط بطلان بر این پیشداوریها کشید. شاگردان نامجو مطلق خیلی خوش شانس بودند در وقت نخست گلهای دیگری از الشرطه دریافت نکردند. دوندگی کم ،ناهماهنگی در تمامی خطوط،عصبی بودن شاکله تیم و تاثیر پذیری از بازی درگیرانه و فیزیکی حریف از جمله نکاتی بودکه در وقت نخست از نماینده کشورمان شاهد بودیم. تاکتیک الشرطه متاثر از فوتبال متداول و رایج تیمهای باشگاهی و تیم ملی عراق بود و ما با این سبک فوتبال آشنایی کامل داشتیم. متاسفانه در آرایش و ترکیب اولیه تیم استقلال نواقصی عمده وجود داشت. فاصله زیاد بین خطوط دفاع و هافبک استقلال این اجازه را به بازیکنان الشرطه می داد تا به راحتی در زمین جولان بدهند. فرشید باقری و ریگی به عنوان دو هافبک میانی در تاکتیک تیمی گم‌شده بودند.اسماعیلی و رضاوند هم کم تحرک و فاقد جنگندگی نشان دادند. استقلال که در بازیهای گذشته با حرکتهای مداوم وریاوغفوری و میلیچ از جناحین پایه گذار بیشتر حملات بود ،در وقت نخست با آنالیز درست حریف کاری از پیش برد و هرگز نتوانست بدرستی دیاباته و قائدی را تغذیه کند. در فاز دفاعی هم زوج چشمی و غلامی هم تاثیر پذیر نشان دادند.شاید استفاده از دانشگر و بهره بردن از سه مدافع میانی می توانست تا حدی معایب دفاعی را کاهش دهد. در وقت دوم ورق برگشت و با حضور علی کریمی و ارسلان مطهری عیوب تیمی برطرف شد و الشرطه عقب نشست. تسخیر فضا،سرعت دادن‌ به بازی و استفاده از سه مهاجم برتری استقلال را نشان داد. حالا باید به پیکار با الاهلی اندیشید. پیکاری که حکم مرگ و زندگی دارد. صعود تیم‌ما در گرو پیروزی قطعی در این دیدار است. در فرصت باقیمانده باید با ریکاوری درست و اتخاذ تاکتیکی حساب شده در برابر حریف صف آرایی کرد. حضور دانشگر ،چشمی و غلامی به عنوان سه دفاع مرکزی در دوران استراماچونی بدرستی جواب داد.در این شیوه وریا غفوری و میلیچ با آزادی عمل بیشتر به عنوان دو وینگر کناری عمل می کنند و تغذیه مهاجمان بهتر و اصولی تر انجام می شود. در مرکز میدان می توان از بازی سازی علی کریمی و جنگندگی ریگی بهره برد و توازن قوا را در محور زمین ایجاد کرد. در فاز هجومی با توجه عدم آمآدگی دیاباته که دیر به دوحه رسید،می توان از سه مهاجم (دیاباته،قائدی و مطهری)استفاده کرد و این اجازه را قائدی داد تا از عقبه زمین صاحب توپ شده و با مانورهای ویرانگرش خط دفاع الاهلی را آزار دهد. گفتنی است خط دفاع الاهلی کند و فاقد پوشش کافی به ویژه در ضد حملات است.الشرطه با همین حربه الاهلی را شکست داد. عناصر تهاجمی ما باید با استفاده از اهرم سرعت در تهاجم می توانند به گل برسند و یا با گرفتن خطا و ضربات ایستگاهی راههای گشودن دروازه حریف را بیابند. به هر حال منتظر تصمیمات کادر فنی استقلال می مانیم و امیدواریم بازیکنان کشورمان جدا از تاکتیکهای تیمی به لحاظ روحی و روانی هم آماده این پیکار سرنوشت ساز باشند و با یک پیروزی شیرین ،شایستگی خود را نشان داده و لبخند را بر لبان هواداران جاری و ساری سازند.