دوشنبه دوم خرداد ماه

نامدار، بلوغی بزرگ در عرصه والیبال بانوان ایران

جوهرکلام مبتنی برحصول فرهنگ گرامیداشت یاد و خاطره چهره های تابناک ورزش است.

البته سخن ازفرهنگ قدرشناسی و پاسداشت بزرگمردان و شیرزنان درورزش، کاری است بسیار پسندیده ونیکو که هر نویسنده ای که خودراملزم می بیند در این زمینه دست به قلم برد ومطلبی را به رشته تحریر در بیاورد، خودرا برابر دریایی مواج وپرتلاطم ازکلمات و واژه هایی که درحدواندازه های مقام و شخصیت انسان های والا عاجز می بیند که به یقین وارد شدن به این بحث و شناساندن هر یک از چهره های برجسته وماندگار تاریخ ورزش نگاه ویژه ای را می طلبد که بایک سطر و دو سطرنمی شود پیرامون آن قلم فرسایی کرد.
اما آنچه که در حال حاضر ما را برآن داشته تا یادی کنیم از والیبال دهه ۵۰ و مهوش نامدار یکی ازچهره های برجسته والیبال این دهه، بر مبنای همان فرهنگ گرامیداشت پایه گذاری شده تا جوانان امروزی و آیندگان بدانند ارزش های گرانبها وارزنده ای افتخار آفرینان ورزش که با عرق ملی و پایبندی به تعهدهای اخلاقی در مقاطع مختلف پای به میدان های بزرگ ورزشی می نهند هرگز یاد و خاطره آنان از یاد نمی رود و همواره در چشمه سار فرهنگ دیرینه ایرانیان قدرشناس جوشان می ماند.

با نگاهی به اینستاگرام رضا عناصری دلنوشته ای نظرحقیر نگارنده را به خود جلب کرد که در رسای مهوش نامدار چهره همیشه ماندگار واليبال بانوان ایران نگاشته شده بود.

(به یاد والیبال مدرسه عالى ورزش (ورودی ۱۳۵۱ تا ۱۳۵ )

خوب بخاطردارم درسال ۱۳٥٢ به اصفهان سفرکردم و دركنار دوستان همكلاسي ام على دستگردى و ابراهيم عمرانيان مسابقه تيم های بانوان خانه جوانان اصفهان و عقاب تهران را درسالن قديمى باغ همايون. « سالن هفده شهریور ورزشگاه جهان پهلوان تختی فعلی » قضاوت کردم.
درتيم دختران خانه جوانان اصفهان بازيكن ريزنقش ولى خوش پرش باقابلیت های تحسین برانگیز که با حرکات فریبنده مچ دست روی تور بسيار عالى درخشیدودر مجموع خوش درخشيد، که بعدها متوجه شدم اين بازیکن ارزنده و خواهرش ثریا ( ملقب به سوری) ازبازيكنان خوشنام واز چهره های تابناک واليبال استان گيلان « رشت» هستند وبه عنوان ياركمكى به تيم خانه جوانان اصفهان ملحق شده بودند.
بازی چشمگیر و درخشش قابل توجه مهوش نامدار باعث شد تا سرازتيم تاج تهران دراوردوبعدهم ًكارمند شود و سپس دانشجوي مدرسه.عالی ورزش.

مهوش نامدار همراه با خانم ها ناهیدحسینی ( کاپیتان تیم ) بتول حسین پور « همسرم » حبیبه پاشائی، ثریا نامدار ( سوری) ایداآبنوسی ، مهوش نوربخش، لینو بت ملک، مینا محمدپور، اعظم صدارتی و پاکیزه اشرفی با سرپرستی استاد بزرگوار اشرف وحیدیان که خود بازیکن ارزشمند و چیره دست تیم ملی ایران بود و الحق بامدیریت و درایت خوبش برای اعضای تیم سنگ تمام و مربیگری فکورانه آقای حسین بهرام صفت قهرمان باشگاه های تهران شد.
برگرفته از اینستاگرام: رضا عناصری
تهیه وتنظیم از: اصغر قلندری