جمعه بیست و ششم دی ماه
نیم نگاه...

کیفیت دربی پر گل چگونه بود؟!

دربی نود و چهارم برخلاف سایر شهرآورد ها که با زشت و زیبایی های فراموش نشدنی همراه بود این بار زیبایی چهار گل را به تصویر کشید تا مسابقات کسالت بار دهه اخیر فوتبال باشگاه های کشور را به دست فراموشی بسپاریم. فکر می کنیم که تماشاچیان که از طریق تلویزیون این بازی را نگاه کرده اند از بابت رویش چهار گل در دروازه ها و نبود جنجال و شلتاق راضی باشند.

دربی نود و چهارم برخلاف سایر شهرآورد ها که با زشت و زیبایی های فراموش نشدنی همراه بود این بار زیبایی چهار گل را به تصویر کشید تا مسابقات کسالت بار دهه اخیر فوتبال باشگاه های کشور را به دست فراموشی بسپاریم. فکر می کنیم که تماشاچیان که از طریق تلویزیون این بازی را نگاه کرده اند از بابت رویش چهار گل در دروازه ها و نبود جنجال و شلتاق راضی باشند.
بسیاری مسابقه دیروز را یک دربی کم نظیر شمرده اند که باز استقلال در صدر ماند و پرسپولیس در میانه جدول نه اخراجی و نه دعوا و جنجال  داوری ولی صرفنظر از این نکات مثبت باید دید که از لحاظ فنی دو تیم فوتبالی که نوید دهنده جهش این رشته باشد ارائه داده اند ؟
پاسخ ما یا حداقل برداشتی که داریم این است که ما دیگر فوتبال-بسکتبال بازی نمی کنیم در کنترل توپها توانا نیستیم، دوندگی های لازمه را نداریم به دلیل نبود خلاقیت در بازیکنان تغییرات تاکتیکی در بازیکنان به دشواری صورت می گیرد و مهره های دو تیم در خلق موقعیت و ایجاد شرایط ناب تاکتیکی فوتبال مدرنی را که توقع داریم مشاهده نکرده ایم.
تاکید می کنیم که تساوی چهارگله در حد خود جای ستایش دارد ولی فوتبال ما و کارشناسان فوتبال باید در این زمینه بیشتر مشورت کنند و به صراحت انگشت روی نقاط ضعف دو تیم و در واقع اوج فوتبال ایران بگذارند.
پرسپولیس و استقلال که خوب بازی کنند تیم ملی ما هو شاداب می شود اما دیروز دیده ایم که هم مربی پرسپولیس و هم برخی اطرافیان استقلال از نبود مدیریت بایسته در دو باشگاه بزرگ شکوه کرده اند و این نشان می دهد که دربی نچندان متعالی از چرخه ضعیف مدیریتها نشات می گیرد.
نویسنده: رضا اسماعیلی